Aërobe biofilter (oxidatiebed)

Een biofilter of een oxidatiebed is een slib-op-drager-systeem. Het afvalwater wordt na voorbezinking over de biofilter verdeeld en stroomt door het filterpakket. Onderaan wordt het gezuiverde water verzameld en gerecirculeerd, zodat het meerdere keren over het filtermateriaal gestuurd wordt.

Aërobe biofilter (bijvoorbeeld lavafilter) opgebouwd uit een voorbezinking, een biologie en een nabezinking
Aërobe biofilter (bijvoorbeeld lavafilter) opgebouwd uit een voorbezinking, een biologie en een nabezinking

Bron: Waterwegwijzer, foto: Danni Elskens, Koloriet

De drager kan bestaan uit verschillende soorten materialen. Veel gebruikt zijn o.a. lavastenen. We spreken dan van een lavafilter. De filter komt nooit onder het vloeistofoppervlak en staat voortdurend in contact met de buitenlucht. Het zuiveringsproces verloopt onder aërobe omstandigheden. De dikte van de biofilm is beperkt en als de film te dik wordt, zullen de overtollige bacteriën van het filtermateriaal afschuiven en in het nabezinkingsgedeelte van het gezuiverde water gescheiden worden. Afhankelijk van de dikte van de sliblaag kunnen er anaërobe omzettingsreacties plaatsvinden.

Via een recirculatie kan het slib naar de voorbezinking teruggevoerd worden. De voorbezinktank kan dan ook als slibstockage dienen. De beluchting van de biofilter gebeurt doorgaans op een natuurlijke manier. Slechts een aantal systemen heeft een geforceerde beluchting.

Het dragermateriaal moet een gelijkvormige structuur hebben, zodat water en lucht er gelijkmatig doorstromen. Enerzijds moet het een zo groot mogelijk specifiek oppervlak hebben, anderzijds moet er voldoende vrije ruimte overblijven om verstoppingen te vermijden.

Het dragermateriaal kan onder of boven de grond opgesteld zijn. Er bestaat ook een kunststofdrager die zelfdragend is en gewoon op roosters boven of onder de grond staat (Bioroll).

De aërobe biofilter is het meest gebruikte compactsysteem in de land- en tuinbouw in Vlaanderen.

Voordelen:

  • eenvoudig;
  • meest compacte systeem;
  • overzichtelijk en goed toegankelijk;
  • mogelijkheid tot uitbreiding;
  • verdraagt relatief goed piekbelastingen en verdunning met hemelwater.

Nadeel:

  • elektriciteitsverbruik van de pomp is vergelijkbaar met beluchte systemen.

Referentie: brochure Integraal waterbeheer op land- en tuinbouwbedrijven, provincie Oost-Vlaanderen, 2010