Productiecontracten in de land- en tuinbouw

Pieter Gabriels & Dirk Van Gijseghem

Productiecontracten in de land- en tuinbouw

In dit rapport wordt een overzicht gegeven van de contractproductie in de plantaardige en dierlijke sector in Vlaanderen. Vooral in de aardappelsector, de groentesector en de intensieve veehouderij is het gebruik van contracten vrij algemeen. De verwerker staat binnen het contract in een sterkere machtspositie dan de producent. Door het ondertekenen van het contract, onderwerpt de landbouwer zich aan een ganse waaier eisen. Bovendien luidt vaak de kritiek dat de fabrikant gaat inspelen op de schommelingen van de marktprijs, waardoor ze zich door strengere controles gaan indekken tegen financiële verliezen (bij contractprijs boven marktprijs) of overaanbod (bij groenten). In de dierlijke sector wil de landbouwer een deel van zijn productie- en prijsrisico overdragen aan de integrator. In het kader van de voedselkwaliteitscontroles (integraal ketenbeheer) worden de laatste tijd meer en meer eisen opgelegd vanuit de grootdistributie die al dan niet contractueel worden vastgelegd.
Gelet op de ruime landbouwbevoegdheden die de gewesten hebben, lijkt er niet direct een bevoegdheidsprobleem te zijn om op Vlaams niveau bepalingen in verband met contractteelt op te leggen, tenzij de uitoefening van de landbouwbevoegdheid het de federale overheid onmogelijk zou maken om in de aan haar toebedeelde bevoegdheidsdomeinen een beleid te voeren.
Een voorbeeld van een Modelcontract uit de aardappelsector wordt doorgelicht.

Vermenigvuldiging of overname van gegevens zijn toegestaan mits expliciete bronvermelding.

© Vlaamse overheid

Koning Albert II-Laan 35, bus 40 - 1030 Brussel (wegbeschrijving)
Tel. 02 552 78 20 | kennis@lv.vlaanderen.be