Wat zijn de Belgische rassenlijsten?
Foto: opkomende tarwe
De Belgische rassenlijsten omvatten landbouw- en groenterassen die door de overheid getest en goedgekeurd zijn voor teelt in België. Deze lijsten zijn Europese verplicht en garanderen mee de voedselzekerheid op korte en lange termijn. In België werken het Vlaamse en Waalse Gewest samen om, via gezamenlijke veldproeven en beoordelingen, tot betrouwbare nationale rassenlijsten te komen.
Hebt u al ooit gehoord van de Belgische rassenlijsten? Hopelijk wel, want de lijsten bevatten rassen van landbouw- en groentegewassen die een meerwaarde hebben voor de Belgische landbouw en waar onze landbouwers en agro-industrie dus veel aan hebben. Al deze rassen werden door de overheid getest en geëvalueerd in officiële meerjarige rassenproeven. De rassen werden dus stuk voor stuk ingezaaid op verscheidene locaties in België en vergeleken met andere rassen die hun strepen al verdiend hebben.
De Belgische rassenlijsten van landbouw- of groentegewassen, ook wel de nationale rassenlijsten genoemd, worden opgesteld vanuit een Europese verplichting. Alle lidstaten moeten dergelijke lijsten opstellen op basis van rassenproeven. Niet elk ras komt op de lijsten, want het is de bedoeling dat de rassen van landbouwgewassen een duidelijke meerwaarde betekenen voor de teelt of oogst in de lidstaat (CGW-proef) en dat ze verschillend zijn van elk ander in de Unie gekend ras (OHB-proef). Bij rassen van groentegewassen geldt enkel het laatste. Enkel rassen die op een nationale rassenlijst van een lidstaat staan, mogen verhandeld en vermeerderd worden in de EU. Deze Europese verplichting kadert in een heel pakket aan regelgeving dat er moet voor zorgen dat zaden en andere types teeltmateriaal van goede kwaliteit zijn. Zo kan de landbouwer zijn teelten optimaal realiseren en de Europese voedselzekerheid garanderen voor de toekomst.
Concreet werken het Vlaamse en Waalse Gewest in dit kader nauw samen. De proefprotocollen worden samen opgesteld en beschrijven hoe de proeven uitgevoerd worden en hoe de verschillende raskenmerken kwalitatief en kwantitatief beoordeeld worden. ILVO, het Waalse CRA-W en het KBIVB voeren de proeven uit op verschillende Vlaamse en Waalse proeflocaties. Ook de eindbeoordeling van de rassen, die minstens twee jaar in de proef meelopen (om jaareffecten van de weersomstandigheden en verschillen in ziektedruk op te vangen), gebeurt samen. Zo komen we tot Belgische rassenlijsten en zijn we zeker dat alle landbouwers de lijsten kunnen gebruiken.
Voor de rassen die via het Vlaamse Gewest tot de Belgische rassenlijst toegelaten worden, zijn de prestaties van de rassen in de veldproeven raadpleegbaar op onze cijferwebsite. De prestaties van alle toegelaten rassen worden steeds na hun toelating in een persbericht gepubliceerd (zie bijvoorbeeld het persbericht Vier nieuwe sojarassen op de Belgische rassenlijst tonen veel potentieel van de meest recent toegelaten sojarassen). De Belgische rassenlijsten kunnen geraadpleegd worden op onze website en via de Europese rassenlijst.